تمام مطالب برچسب : رودکی

آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب (رودکی)

آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب (رودکی)

picture نویسنده :
آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب (رودکی)

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم متخلص به رودکی و مشهور به استاد شاعران (زادهٔ ۲۴۴، رودک – درگذشتهٔ ۳۲۹ هجری قمری) نخستین شاعر مشهور ایرانی-فارسی حوزه تمدن ایرانی در دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری و استاد شاعران این قرن در ایران است.او در روستایی به‌نام بَنُج رودک(پنجکنت در تاجیکستان امروزی) در ناحیه رودک در نزدیکی نخشب و سمرقند به دنیا آمد.   آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب با صد هزار نزهت و آرایش عجیب شاید که مرد پیر بدین گه شود جوان گیتی بدیل یافت شباب از پی مشیب چرخ بزرگوار یکی لشکری بکرد لشکرش ابر تیره و باد صبا نقیب نفاط برق روشن و تندرش طبل زن دیدم هزار […]

ادامه مقاله
شـاد زی بـا سـیاه چـشـمان شاد (رودکی)

شـاد زی بـا سـیاه چـشـمان شاد (رودکی)

picture نویسنده :
شـاد زی بـا سـیاه چـشـمان شاد (رودکی)

شـاد زی بـا سـیاه چـشـمان شاد شـاد زی بـا سـیاه چـشـمان شاد       که جهان نیست جز فسانه و باد ز  آمـــده  شـــادمـان  بــبایـــد بود         وز گــذشــتـه نــکــرد بایــــد یــاد مــن و آن جـعــد مــوی غالیـه بوی        مـن و  آن مــاه روی حــور نــــژاد یک بخت آنکسی که بداد و بخورد       شــوربـخــت آنکه او نخورد و نداد بــاد و ابرست ایــن جهان افسوس      بــــاده پیـــش آر هـــرچـه بـاداباد شــاد بودسـت ازیـن جـهان هـرگز        هیــچ کس تـا ازو تو باشی شـاد داد دیــدسـت ازو بـه هیـچ سـبب      هیــچ  فـــرزانـــه تـا تـو بیـنی داد منبع : beytoote

ادامه مقاله
اشعار زیباو خواندنی رودکی

اشعار زیباو خواندنی رودکی

picture نویسنده :
اشعار زیباو خواندنی رودکی

  بوی جوی مولیان آید همی   بوی جوی مولیان آید همی یاد یار مهربان آید همی ریگ آموی و درشتی راه او زیر پایم پرنیان آید همی آب جیحون از نشاط روی دوست خنگ ما را تا میان آید همی ای بخارا! شاد باش و دیر زی میر زی تو شادمان آید همی میر ماه است و بخارا آسمان ماه سوی آسمان آید همی میر سرو است و بخارا بوستان سرو سوی بوستان آید همی آفرین و مدح سود آید همی گر به گنج اندر زیان آید همی ای آن که غمگنی ای آن که غمگنی و سزاواری وندر نهان سرشک همی باری از بهر آن کجا ببرم نامش ترسم ز بخت انده و دشواری رفت آن که رفت […]

ادامه مقاله